OSMANLI
 
Bismillahirrahmanirrahim

İşte sana! o bir ümmettir ki kesinlikle (gelip) geçmiştir! onların
kazanmış olduğu şeyler(in kârı ve zararı) onlara aittir. Sizin kazan-
mış olduğunuz şeyler(in mesuliyeti) de size aittir. Onların yapmakta
bulunmuş olduğu şeylerden siz sorulmayacaksınız.
                              
Bakara suresi Ayet 141.

Geçmiş ümmetlerin hatalarından mesul olmadığımızı  söyleyen   bu
Ayet-i kerime, her toplumun artılarının ve eksilerinin olabileceğini

bizlere haber vermiştir.

Maziye sarf-ı nazar ettiğimizde 3 kıtada at koşturan Osmanlının da
 tabiki artıları ve eksileri mevcud dur.

 Tarihi sevdiğim için Osmanlı tarihini birçok eserlerden okuma imkanı
 buldum. Osmanlıyı sevenleri ve ona sövenleri gördüm. Nefsim, sevenleri
 tebrik, sövenleri de tenkid edince anladımki objektif olmak gerçekten
 zormuş.

Kimilerine göre artı olan değerler, bazılarına görede eksi   olarak

çıkıyordu karşımıza.

Vicdanımla müzakere yaptığımda, Atalarımızın ve bizden önce bu coğ-
rafya da yaşayan insanların hataları her ne kadar bizi üzüp etkilesede,
 o hatalardan mesul olmadığımız için eksileri dillendirmeyip, artıları
yazmamın daha faydalı olabileceğini söyledi bana.

Şununda bilinmesinde fayda vardır ki; Onların düştükleri   hatalar,
tarih sahnesinde birçok kavim tarafından yapılmış ancak, gösterdikleri
başarılar ise elde edilmesi kolay olan şeylerden değildir.

600 küsur senelik Osmanlı dönemi ile günümüzü mukayase ettiğimizde,
torunlar la dedeleri arasında ki farklar bariz bir şekilde çıkıyor du

karşımıza.

O zaman bizler dedelerimizin artıları ile bizim eksilerimizi harman-
layıp tam objektif olamasak ta onların eksilerinin yansımasını kendi

bünyemizde itiraf edebiliriz.
    
Mesela; Kuran karşısında edebli, düşman karşısında cesur olan şanlı
bir Millet'in çocuklarına Kuran'dan uzaklaşmak ve korkaklığın yakışma-

dığını söyleyebiliriz.

Haksızlığımız ve arsızlığımızın, özü doğru, sözü hüküm gibi olan

Ecdad'ı üzeceğini itiraf edebiliriz.

Batının kalbinde hürmet ve korkusu olan bir neslin torunlarından,
batının korkmayıp bilakis onları hor ve hakir gördüğünü söyleyebiliriz.

O zaman'ın tekniğne göre Sultan Selim'in sîna çölünü nasıl geçtiğini
düşünüp, Akdeniz'in bir Osmanlı havuzu olduğunu hayal ederek, Ege'de
kaybedilen adalar'a bakıp vaah vah diyebiliriz.

Sultan Fatih'e, Bosna'ya ve Kostantin'e (İstanbul'a) rağmen kapatılan
çağların karanlık çocukları olan sırplar'ın bosna'ya ve Kosova'ya yap-
tıklarını düşünüp, belkide bu sayede içimizdeki
 Osmanlı ruhunun fitilini ateşleyebiliriz.

1986 lı yıllar da Bursa'da İsmail Hakkı Bursevî Hazretlerinin vakıf
arazisi üzerine genelev yapıldıgında Efendi Hazretlerimizin emri üzere
halk'a ve resmî mercîler'e tebliğ için Bursa'ya gittiğimizde, halk'dan
ve köylülerden bazılarının bunun bir ihtiyaç olduğunu söylediklerinde O
Osmanlı ruhundan koparılıp ne kadar çok uzaklaştığımıza şahit olmuştuk.

Kendi küçüklüğümüzü ve onların büyüklüğünü itiraf ederek 27 11 1999

tarihli Osmanlı şiirini burada yazmayı uygun görüyorum.